Efni sem geta tengt eins eða ólík efni (eða efni) saman, hvort sem þau eru einsleit eða misleit, í eina heild og hafa nægjanlegan styrk við vinnslu. Þessi lífrænu eða ólífrænu, náttúrulegu eða tilbúnu efni eru í sameiningu kölluð lím, bindiefni eða einfaldlega lím.
Þær eru flokkaðar í náttúrulegar fjölliður (sterkju, dýrahúðlím, beinlím, náttúrulegt gúmmí o.s.frv.) og tilbúnar fjölliður (epoxýkvoða, fenólkvoða, þvagefni-formaldehýð plastefni, pólýúretan og önnur hitastillandi kvoða; pólývínýlalkóhólformal, pólývínýlklóríðgúmmí, gúmmíklóríðkvoða og önnur klóríðkvoða; nítrílgúmmí; eða ólífræn efnasambönd (silíköt, fosföt o.s.frv.) Það fer eftir notkunarkröfum, lím innihalda oft hertunarefni, hröðunarefni, styrkingarefni, þynningarefni, fylliefni o.s.frv. flokkuð sem stofuhita-hitalím, þrýstinæm-lím o.s.frv. Lím gera kleift að binda ólík efni og þunn blöð, sem tryggir jafna álagsdreifingu á tengt viðmóti.
Á undanförnum árum hefur lífrænt lím verið notað í auknum mæli. Límtæknin hefur þroskast verulega og hefur fest sig í sessi sem ein af þremur helstu samtímatækninni ásamt suðu og vélrænni festingu.

